رافضی صفتی است که سنی ها بخصوص وهابیها به شیعیان اطلاق می‌کنند. این واژه از ریشه «رفض» به معنای رد کردن آمده و در فرهنگ معین علت آنکه اهل سنت شیعه را به این نام می خوانند ، عدم پذیرش رای صحابه در بیعت با عمر و ابوبکر لعنت الله علیهما ذکر شده است. (۱) از طرف دیگر وهابیها معتقدند که نخستین بار "زیدیها" شیعیان غیر از خود را رافضه گفتند، زیرا امامت زید ابن علی ابن الحسین را رفض می‌کردند. (۲)

نکته خیلی جالب اینجاست که آنها (وهابیها) کسانی را سبّ می کنند و با رافضی گفتن به آنها طعنه می زنند که رای عده ای از صحابه پیامبر در بیعت با عمر و ابوبکر لعنت الله علیهما را رد می کنند در حالی که به آن جماعتی که رای خدا و پیامبرش در مورد امر عظیم ولایت امیرالمومنین (ع) و ۱۱ فرزندش از ذریه فاطمه زهرا (س) را  رد کرده و می کنند ایرادی وارد نمی کنند!!!!

نکته بعدی: اگر صحابه پیامبر حرمتی دارند چون صحابه پیغمبرند و حرمتشان ناشی از احترام و ارزش پیامبر است و اگر پیامبر حرمتی دارد ناشی از احترام و ارزش خداوند است لذا چگونه ممکن است که رأی و نظر عده ای از صحابه به رأی و نظر خدا و پیامبرش ارجحیت داشته باشد آیا این کفر نیست؟ و آیا قائلین به چنین عقیده ای کافر نیستند؟

ضمن اینکه اگر ابوبکر و عمر صحابه بودند ابوذر و سلمان که سقیفه و بیعت برخی از مهاجر و انصار با عمر و ابوبکر لعنت الله علیهما را رد کردند نیز صحابه بودند. هرچند که صحابه بودن و مصاحبت با رسول خدا به تنهائی فضیلت و برتری را برای هیچ کس بهمراه ندارد چون بصراحت مورخین خود اهل سنت منافقینی همچون عبدالله ابن ابی نیز مصاحبت پر خیر و برکت رسول خدا را درک کرده بودند و از صحابه بودند اما رسول خدا به صریح آیه قرآن از خواندن نماز بر جنازه آنها توسط خداوند منع شد. والسلام علی من التبع الهدی 

(۱) فرهنگ معین.

(۲) عبدالرحمن بن خلدون. مقدمه ابن خلدون، محمدپروین گنابادی، تهران: علمی و فرهنگی،۱۳۸۶